Konopie siewne

Konopie siewne (Cannabis Sativa L.) niegdyś stanowiły jedną z najpopularniejszych roślin uprawnych. Nazywane są także konopiami włóknistymi oraz przemysłowymi ze względu na ich szerokie zastosowanie m.in. w przemyśle, włókiennictwie, budownictwie czy lecznictwie.

Rośliny mogą osiągać wysokość nawet 4-5 metrów. Ich zaletą jest łatwość w uprawie, ponieważ nie wymagają szczególnych warunków glebowych i nie są podatne na działanie chwastów.

Siewne odmiany konopi doceniane są za zawarte w nich niepsychoaktywne substancje, w tym głównie CBD. Badania wykazały, że przyjmowanie tego składnika niesie za sobą liczne pozytywne skutki dla organizmu. Odmiana przemysłowa zawiera w sobie jedynie śladowe ilości THC, co jest w pełni bezpieczne i nie powoduje skutków psychoaktywnych.

Konopie indyjskie

Konopie indyjskie (Cannabis Indica) to odmiana, którą powszechnie nazywa się marihuaną. Charakteryzują się bardzo wysoką zawartością THC, który jest składnikiem psychoaktywnym. THC odurza, prowadząc do zmian w percepcji.

Indyjskie odmiany konopi mogą być wykorzystywane do produkcji leków dostępnych na receptę. Ich właściwości zostały docenione w świecie medycyny – coraz częściej można spotkać się z wynikami badań potwierdzającymi skuteczność związków zawartych w konopiach w leczeniu różnorodnych schorzeń.

Roślina konopi indyjskich osiąga do 1,5 metra wysokości. Jej uprawa wymaga sprzyjających warunków pogodowych – dużego natężenia promieni słonecznych oraz niewielkich opadów deszczu. To roślina dwupienna z kwiatostanami wyłącznie męskimi i żeńskimi. Większą zawartość THC wykazują kwiatostany żeńskie.

Konopie dzikie

Obok odmian siewnych i indyjskich wyróżnia się także konopie dzikie (Cannabis Ruderalis). Są one zdecydowanie mniej rozpowszechnionym gatunkiem.

Odznaczają się niską zawartością THC. Konopie dzikie bywają krzyżowane z indyjskimi z uwagi na to, że są bardziej odporne na niekorzystne warunki atmosferyczne. Takie połączenie pozwala uzyskać roślinę m.in. mniej podatną na uszkodzenia.